Kolonializm wiecznie żywy

Wspomniałam już pobieżnie o togijskiej walucie – franku CFA, ale temat jest tak ciekawy, że chcę poświęcić mu cały post, przy okazji zwracając uwagę na pewne punkty zwrotne w historii tego kraju. Na zdjęciu poniżej obecna seria monet togijskich.

Full_set_of_usual_F_CFA_coins_of_the_West_African_monetary_union_XOF_BCEAO_UEMOA_franc

Cofnijmy się do roku 1945…  Togo znajduje się pod protektoratem Francji, na niepodległość będzie musiało jeszcze poczekać, podobnie jak większa część krajów północno-zachodniej Afryki. Dekretem Charles’a de Gaulle, ówczesnego prezydenta Francji, utworzony zostaje frank kolonii francuskich Afryki (franc CFA = franc des colonies françaises d’Afrique).

Na mapie kolorem granatowym zaznaczono kolonie i protektoraty francuskie XX wieku.French_Empire_17th_century-20th_century.png

Frank CFA w roku 1945 ma ustalony sztywny kurs względem franka francuskiego. Żadna decyzja monetarna nie może zostać podjęta bez zgody Banku Francji. Banknoty drukowane są we Francji. Powstaje całkowita zależność ekonomiczno-polityczna krajów afrykańskich od sytuacji ekonomicznej Europy. Kiedy frank francuski traci na wartości, ciągnie na dno franka CFA. Francja tłumaczy utworzenie waluty chęcią stabilizacji ekonomicznej na przejętych terenach i  ułatwieniem wymiany handlowej w celach rozwoju terenów kolonialnych.

W 1958 roku rozpoczyna się tzw. dekolonizacja. Kraje Afryki zyskują niepodległość, a  znaczenie nazwy franka CFA zmienia się na franka społeczności francuskiej Afryki (franc de la communauté française d’Afrique). Pojawiają się pierwsze głosy krytykujące walutę jako przestarzałą i niepasującą do niepodległości uzyskanej przez byłe kolonie. Mali opuszcza wspólnotę monetarną w 1962 roku, jednak ze względu na pogłębienie problemów ekonomicznych powraca do franka CFA w 1984.

Obecnie nazwa frank CFA oznacza frank społeczności finansowej Afryki (franc de la communauté financière d’Afrique). W 1999 roku rozpoczyna się era nowej europejskiej waluty – euro. Frank CFA zostaje powiązany sztywnym kursem wobec euro w miejsce franka francuskiego. 1 euro = 656 F CFA. Zasady działania pozostają do dziś identyczne jak w roku 1945 .

Capture d’écran 2017-06-07 à 20.15.31.pngBanknoty franka CFA posiadają nominały od 500 (odpowiada 0,76 euro) do 10 000 (około 15 euro).

10000_frank_cfa_UEMOA_a

10000_frank_cfa_UEMOA_b

W 2015 togijski minister Kako Nubukpo publicznie krytykuje istnienie franka CFA. W kolejnej kadencji nie dostaje już miejsca w rządzie. Togijskie władze są całkowicie skorumpowane przez układy z Francją, dla której istnienie franka CFA bardzo się opłaca. Mimo iż Togo traci na braku waluty dostosowanej do lokalnych potrzeb, prezydent i rząd napychają sobie kieszenie. Żyją w pałacach, podczas gdy miejscowa ludność umiera z głodu lub chorób, które łatwo byłoby wyleczyć. Niestety usługi medyczne są płatne i nie każdy może sobie na nie pozwolić. Ludność „leczy się” metodami tradycyjnymi, które nie są w stanie wiele zdziałać. W Togo nadal istnieją ośrodki izolujące ludzi chorujących na trąd. Średnia długość życia wynosi 65 lat. Średnia życia w dobrym zdrowiu – 45.

Cfa_map_fr
Powyżej „niepodległe” kolonie francuskie istniejące do dnia dzisiejszego…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s